دوره 29، شماره 2 - ( 3-1405 )
جلد 29 شماره 2 صفحات 204-194 |
برگشت به فهرست نسخه ها
نویده شاکری1 
، فریبا یادگاری2 
، رباب تیموری3
، فریبا یادگاری2 ، رباب تیموری3
1- دانشجوی دکترای گفتاردرمانی، گروه آموزشی گفتاردرمانی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران
2- استاد، گروه آموزشی گفتاردرمانی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران ،fa.yadegari@uswr.ac.ir
3- دکترای زبانشناسی، مرکز تحقیقات توانبخشی اعصاب اطفال، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران
2- استاد، گروه آموزشی گفتاردرمانی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران ،
3- دکترای زبانشناسی، مرکز تحقیقات توانبخشی اعصاب اطفال، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران
چکیده: (328 مشاهده)
مقدمه: خطاهای صرف افعال به میزان زیاد در افراد دارای آفازی گزارش شده است. برخلاف تکواژهای صرفی نظیر مطابقه یا وجه را نشان میدهند، صرف زمان و نمود دستوری آسیبپذیرترند. هدف پژوهش حاضر بررسی مطالعات انجام شده در رابطه با زمان و نمود دستوری در آفازی و جمعبندی نتایج آن میباشد.
روش کار: جستوجو در دو پایگاه داده PubMed و Google Scholar با کلیدواژههای “Aphasia” AND (“Time” OR “Aspect” OR “Tense” OR “Time reference” OR “Verb Inflection”) انجام گردید و مقالات مربوطه که به زبان انگلیسی یا فارسی در مجلات معتبر چاپ شده بود از سال 1980 تا 2023 گردآوری شدند. اطلاعات کلی شامل نام نویسندگان، سال انتشار، زبان، تعداد شرکتکنندگان و نوع آفازی، تکالیف، مهارت بررسیشده و نتایج استخراج شد.
یافتهها: 49 مطالعه در 21 زبان، شناسایی گردید. بیشترین مطالعات در آفازی ناروان (35) و کمترین در روان (3) بود. محققان از تکالیف مختلفی نظیر تکمیل جمله، توصیف تصویر، گفتار پیوسته، قضاوت دستوری استفاده برای بررسی مهارت زمان و نمود استفاده کردهبودند. از بین مطالعات مرور شده زمان و نمود، 15 مطالعه نقص در زمان گذشته، 2 مطالعه نقص در زمان آینده، 5 مطالعه نقص در هر دو زمان گذشته و آینده و 13 مطالعه علیرغم نقص زمان، تفاوتی بین زمانها گزارش نکردهبودند. از 14 مطالعۀ نمود، 8 مطالعه نشاندهنده نقص در نمود تام و 3 مطالعه نقص در نمود ناقص بود و در 2 مطالعه تفاوتی بین انواع نمود گزارش نشد. در یک مطالعه هم نقص نمود بدون اشاره به تفاوت نوع نمود گزارش شد.
نتیجهگیری: نقایص زمان و نمود از علایم آفازی، خصوصاً آفازی ناروان هستند. ظاهرا زمان گذشته و نمود تام آسیب بیشتری دارند که پژوهشگران این موضوع را به ظرفیتهای محدود حافظۀ فعال افراد دارای آفازی و ماهیت تکلیف بهکار رفته در تحقیق مرتبط میدانند
روش کار: جستوجو در دو پایگاه داده PubMed و Google Scholar با کلیدواژههای “Aphasia” AND (“Time” OR “Aspect” OR “Tense” OR “Time reference” OR “Verb Inflection”) انجام گردید و مقالات مربوطه که به زبان انگلیسی یا فارسی در مجلات معتبر چاپ شده بود از سال 1980 تا 2023 گردآوری شدند. اطلاعات کلی شامل نام نویسندگان، سال انتشار، زبان، تعداد شرکتکنندگان و نوع آفازی، تکالیف، مهارت بررسیشده و نتایج استخراج شد.
یافتهها: 49 مطالعه در 21 زبان، شناسایی گردید. بیشترین مطالعات در آفازی ناروان (35) و کمترین در روان (3) بود. محققان از تکالیف مختلفی نظیر تکمیل جمله، توصیف تصویر، گفتار پیوسته، قضاوت دستوری استفاده برای بررسی مهارت زمان و نمود استفاده کردهبودند. از بین مطالعات مرور شده زمان و نمود، 15 مطالعه نقص در زمان گذشته، 2 مطالعه نقص در زمان آینده، 5 مطالعه نقص در هر دو زمان گذشته و آینده و 13 مطالعه علیرغم نقص زمان، تفاوتی بین زمانها گزارش نکردهبودند. از 14 مطالعۀ نمود، 8 مطالعه نشاندهنده نقص در نمود تام و 3 مطالعه نقص در نمود ناقص بود و در 2 مطالعه تفاوتی بین انواع نمود گزارش نشد. در یک مطالعه هم نقص نمود بدون اشاره به تفاوت نوع نمود گزارش شد.
نتیجهگیری: نقایص زمان و نمود از علایم آفازی، خصوصاً آفازی ناروان هستند. ظاهرا زمان گذشته و نمود تام آسیب بیشتری دارند که پژوهشگران این موضوع را به ظرفیتهای محدود حافظۀ فعال افراد دارای آفازی و ماهیت تکلیف بهکار رفته در تحقیق مرتبط میدانند
واژههای کلیدی: آفازی،
زمان،
نمود،
ارجاع زمانی،
صرف فعل
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |