fa اثر بخشی بازی های توپی- غیر توپی بر کاهش نشانگان اختلال کمبود توجه/بیش فعالی دانش آموزان پسر 9 تا 11 ساله شهر اراک عمومى General گزارش مورد Case Report زمینه و هدف: اختلال توجه/بیش فعالی یک اختلال رفتاری در کودکان است که با یک یا ترکیبی از عوامل از جمله بیش فعالی، عدم توجه و تکانش‌گری شناخته می‌شود. هدف مطالعه حاضر ارزیابی اثر بخشی بازی‌های توپی و غیر توپی بر کاهش نشانگان اختلال کمبود توجه/بیش فعالی دانش آموزان پسر 9 تا 11 ساله شهر اراک می‌باشد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه کارآزمایی بالینی، که با طرح پیش آزمون، پس آزمون اجرا شد، 60 دانش‌آموز مبتلا به اختلال توجه/ بیش فعالی به صورت تصادفی به سه گروه مساوی بازی‌های توپی، بازی‌های غیر توپی و کنترل تقسیم شدند. گروه‌های تمرینی به مدت 12 هفته به تمرین پرداختند. برنامه تمرینی شامل 3 جلسه در هفته و هر جلسه 45-30 دقیقه بازی درمانی بود. نشانه‌های اختلال توجه/بیش فعالی از طریق پرسش نامه علائم مرضی کودکان CSI-4، قبل و بعد از 12 هفته برنامه تمرینی ارزیابی شد. یافته‌ها: پس از 12 هفته بازی درمانی کاهش معنی‌داری در نشانه‌های اختلال توجه/بیش فعالی در گروه‌های آزمایشی در مقایسه با ابتدای مطالعه مشاهده شد(05/0< p)، اما تفاوت معنی‌داری بین بازی توپی و غیر توپی مشاهده نشد(05/0p<). نتیجه گیری: با توجه به نتایج حاصل از این مطالعه می‌توان بیان کرد که انجام بازی‌های توپی و غیر توپی، تاثیر مثبتی در بهبود نشانه‌های اختلال توجه/ بیش فعالی دارد. Background: Attention Deficit/Hyperactivity Disorder (ADHD) is a behavioral disorder in children which is characterized by one or a combination of three factors including hyperactivity, inattentiveness and impulsiveness. The purpose of present study was to investigate the effectiveness of ball and non-ball games on improvement of attention deficit/hyperactivity disorder in the 9-11 year old male students in Arak. Materials and Methods: In this pre/post-test designed clinical trial 60 male students with ADHD disorder, were randomly divided into three equal groups including ball games, non-ball games and control group. Practice groups had 12 weeks games therapy (3 sessions per week and 30-45 min per session). The symptoms of ADHD and Hyperactivity were evaluated through Child Symptom Inventory-4 (CSI-4) questionnaire before and after the 12-week practice programs. Results: The results of the present study revealed that after 12 weeks play therapy, both experimental groups had a significant decrease in ADHD symptoms in comparison with pre-test situation (p<0.05), but no significant difference was seen between ball games and non-ball games groups (p>0.05). Conclusion: Based on the obtained findings of the study it can be concluded that ball/ non-ball games, have a positive effect in improving and reduction of symptoms of ADHD. اختلال توجه/بیش فعالی، بازی‌های توپی و غیر توپی، دانش آموز Attention deficit/hyperactivity disorder, Ball-non-ball games, Play therapy, School students 1 9 http://jams.arakmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1051-1&slc_lang=fa&sid=1 Alireza Bahrami علیرضا بهرامی Afbahramy@yahoo.com 4600319475328460019529 4600319475328460019529 Yes Arak University دانشگاه اراک