fa بررسی کارایی فرآیند اکسیداسیون پیشرفته فنتون در کاهش آنتی بیوتیک سولفادیازین از محیط آبی بهداشت Health پژوهشي اصیل Original Atricle زمینه و هدف: امروزه نگرانی‎های جهانی در مورد تاثیر باقیمانده‎های آنتی‎بیوتیک بر محیط زیست افزایش یافته و کنترل تخلیه آنها مورد توجه قرار گرفته است. این پژوهش با هدف بررسی کارایی فرآیند اکسیداسیون فنتون(H2O2/Fe+2) در کاهش آنتی‎بیوتیک سولفادیازین از محیط‎های آبی انجام گرفت. مواد و روش‎ها: این تحقیق یک مطالعه تجربی- آزمایشگاهی بود. فاضلاب سنتتیک حاوی غلظت‎های 079/0، 19/0 و 47/0 میلی مولار از آنتی‎بیوتیک سولفادیازین تحت تصفیه با فرآیند فنتون قرار گرفت. سپس تاثیر تغیرات غلظت اولیه آنتی‎بیوتیک، نسبت مولی واکنش گرها، غلظت [Fe+2]، [H2O2]، زمان تماس و pH بر حذف آنتی‎بیوتیک، ارزیابی و شرایط بهینه برای هر یک از پارامترهای مذکور تعین گردید. پساب خروجی به منظور سنجش آنتی بیوتیک باقیمانده، توسط HPLC-UV آنالیز گردید. یافته‏ها: نتایج نشان داد پارامترهای بهینه در انجام فرآیند فنتون به منظور حذف آنتی‎بیوتیک سولفادیازین به ترتیب شامل pH برابر با 5/3 ، نسبت مولی[H2O2]/[ Fe+2] برابر با 5/1 و زمان تماس 15 دقیقه می‎باشد. با اعمال این شرایط راندمان حذف آنتی‎بیوتیک در غلظت‎های 079/0، 19/0 و 47/0 میلی مولار به ترتیب برابر با 82/99 درصد، 97/97 درصد و 23/78 درصد و میزان حذف COD فاضلاب، 33/83 درصد، 57/78 درصد و 57/78 درصد بود. نتیجه‏گیری: آزمایشات انجام شده نشان دهنده کارایی موثر فرآیند اکسیداسیون فنتون در حذف فاضلاب حاوی آنتی‎بیوتیک سولفادیازین می‎باشد. کارایی این روش در حذف سایر آنتی‎بیوتیک‎های مقاوم به تصفیه بیولوژیکی نیز می‎تواند مورد بررسی قرار گیرد. Background: Nowadays, international concern about the impact of antibiotic residues on the environment increased and their removal has received a lot of consideration. The aim of this study was to investigate the efficiency of Fenton’s advanced oxidation process (H2O2/Fe+2) in sulfadiazine antibiotic removal from aqueous solutions. Materials and Methods: An experimental-laboratory scale study was done on a synthetic wastewater containing sulfadiazine antibiotic with 0.079, 0.19, and 0.47 mM concentrations under Fenton’s process. Then optimal values of affecting parameters, such as initial antibiotic concentration, molar ratio of reagents, [Fe+2] and [H2O2] concentration, detention time, and pH, were determined. The discharged effluent analyzed by HPLC-UV to identify the antibiotic residues. Results: The results showed that the optimal parameters in the Fenton’s oxidation process to remove the sulfadiazine included antibiotics at pH 3.5, molar ratio of [H2O2] / [Fe +2] equal to 1.5, and contact time of 15 minutes, respectively. In these optimal conditions, the efficiency of removal of antibiotic in concentrations of 0.079, 0.19, and 0.47 mM were 99.82%, 97.97% and 78.23% and the wastewater COD removal degrees were 83.33%, 78.57%, and 78.57%, respectively. Conclusion: The experiments showed the efficient removal of sulfadiazine antibiotic in wastewater by Fenton’s oxidation process. The efficiency of this method can also be considered in eliminating other antibiotics resistant to biological treatment فرآیند اکسیداسیون پیشرفته، محیط آبی، واکنش فنتون، آنتی بیوتیک سولفادیازین Advanced oxidation process, Aqueous solution, Fenton’s reaction, Sulfadiazine antibiotic 19 29 http://jams.arakmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1472-1&slc_lang=fa&sid=1 Somayeh Dehghani سمیه دهقانی somayyeh_dehghani@yahoo.com 4600319475328460020800 4600319475328460020800 No faculty of public health, Tehran university of med.sci. دانشگاه علوم پزشکی تهران دانشکده بهداشت گروه مهندسی بهداشت محیط Ahmad Jonidi Jafari احمد جنیدی جعفری ahmad_jonidi@yahoo.com 4600319475328460020801 4600319475328460020801 Yes faculty of public health, Tehran university of med.sci. دانشگاه علوم پزشکی تهران دانشکده بهداشت گروه مهندسی بهداشت محیط Mahdi Farzadkia مهدی فرزادکیا mahdifarzadkia@gmail.com 4600319475328460020802 4600319475328460020802 No faculty of public health, Tehran university of med.sci. دانشگاه علوم پزشکی تهران دانشکده بهداشت گروه مهندسی بهداشت محیط Mitra Gholami میترا غلامی Gholamim@tums.ac.ir 4600319475328460020803 4600319475328460020803 No faculty of public health, Tehran university of med.sci. دانشگاه علوم پزشکی تهران دانشکده بهداشت گروه مهندسی بهداشت محیط