fa اثر مصرف گز سین بیوتیک بر روی مقاومت به انسولین، فاکتور التهابی و پارامترهای استرس اکسیداتیو در بیماران مبتلا به دیابت تیپ 2 تغذیه Nutrition پژوهشي اصیل Original Atricle <p style="text-align: justify"><strong>زمینه و هدف</strong>: افزایش مقاومت به انسولین، فاکتورهای التهابی و پارامترهای استرس اکسیداتیو با پیشرفت دیابت مرتبط است. این مطالعه با هدف اثرات مفید گز سین بیوتیک بر روی مقاومت انسولین، فاکتورهای التهابی و استرس اکسیداتیو در بیماران مبتلا به دیابت تیپ 2 طراحی شده است.</p> <p style="text-align: justify"><strong>مواد و روش ها</strong>: این مطالعه کارآزمایی بالینی دو سوکور متقاطع بر روی 62 بیمار دیابتیک در محدوده سنی 70-35 سال انجام شده است. بیماران بطور تصادفی برای مصرف یا گز سین بیوتیک (62 نفر) یا گز معمولی (62 نفر) برای 6 هفته تقسیم شدند. سه هفته دوره استراحت (Wash-out) درنظر گرفته شد. گز سین بیوتیک حاوی 107 باکتری لاکتوباسیلوس اسپوروژنز، 04/0 گرم گالاکتواولیگوساکارید اینولین و 005/0 گرم شیرین کننده استویا به ازای هر گرم بود. ترکیبات گز معمولی مشابه گز سین بیوتیک بجز لاکتوباسیوس اسپوروژنز و اینولین بود. بیماران روزانه 3 عدد گز سین بیوتیک یا گز معمولی 7 گرمی مصرف می کردند. نمونه خون ناشتا در ابتدا و 6 هفته بعد از مداخله برای اندازه گیری مقاومت به انسولین، پروتئین واکنشگر C (hs-CRP) سرمی و بیومارکرهای استرس اکسیداتیو از بیماران گرفته شد.</p> <p style="text-align: justify"><strong>یافته ها</strong>: مصرف گز سین بیوتیک، در مقایسه با کنترل، باعث کاهش معنی دار انسولین سرمی (02/0p=)، سطوح hs-CRP (008/0p=) شده است. مکمل یاری با گز سین بیوتیک همچنین منجر به افزایش معنی دار گلوتاتیون توتال پلاسما (0001/0>p) در مقایسه با کنترل شده است.</p> <p style="text-align: justify"><strong>نتیجه گیری</strong>: در مجموع، مصرف گز سین بیوتیک برای 6 هفته منجر به کاهش انسولین، فاکتور التهابی hs-CRP سرمی و افزایش توتال گلوتاتیون پلاسمایی شده است.</p> <p style="text-align: justify"><span style="font-family: times new roman"><span style="font-size: 14px"><strong><em>Background</em></strong>: Increased insulin resistance, inflammatory factors and parameters of oxidative stress are associated with the development of diabetes complications. This study was designed to determine the beneficial effects of synbiotic Gaz on insulin resistance, inflammatory factor and oxidative stress in patients with type 2 diabetes.</span></span></p> <p style="text-align: justify"><span style="font-family: times new roman"><span style="font-size: 14px"><strong><em>Materials and Methods</em></strong>: This randomized crossover double-blinded controlled clinical trial was performed among 62 diabetic patients aged 35-70 y. Subjects were randomly assigned to consume of either the synbiotic (n=62) or control Gaz (n=62) for 6 weeks. A 3-week washout period considered. The synbiotic Gaz was consisted of a probiotic viable and heat-resistance strain Lactobacillus sporogenes (1×107 CFU), 0.04 g inulin and 0.05 g stevia per 1 g as sweeteners&#39 substances. Control Gaz (the same substance without probiotic bacteria and prebiotic inulin) was. Patients were received synbiotic and control foods in a 7 g package thrice a day. Fasting blood samples were taken at baseline and after 6-week intervention to measure insulin resistance, hs-CRP and biomarkers of oxidative stress.</span></span></p> <p style="text-align: justify"><span style="font-family: times new roman"><span style="font-size: 14px"><strong><em>Results</em></strong>: Consumption of synbiotic Gaz, compared with control, resulted in a significant decrease in serum insulin (p=0.02) and hs-CRP levels (p=0.008). Supplementation with synbiotic Gaz led also to a significant increase in plasma total glutathione (p<0.0001) compared to the control. </span></span></p> <p style="text-align: justify"><span style="font-family: times new roman"><span style="font-size: 14px"><strong><em>Conclusion</em></strong>: In conclusion, consumption of synbiotic Gaz for 6 weeks resulted in decreased levels of serum insulin, hs-CRP and increased levels of plasma total glutathione.</span></span></p> پروتئین واکنشگر C, دیابت ملیتوس, مقاومت به انسولین, استرس اکسیداتیو, سین بیوتیک C-reactive protein, Diabetes mellitus, Insulin resistance, Oxidative stress, Synbiotic 72 81 http://jams.arakmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2250-1&slc_lang=fa&sid=1 navid Mazruei Arani نوید مزروعی آرانی navidarani@gmail.com 4600319475328460044146 4600319475328460044146 Yes 1- Department of Food Science and Technology, Islamic Azad University, Damghan, Iran گروه علوم و صنایع غذایی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد دامغان، دامغان، ایران Homa Baghaei هما بقایی baghaei.homa@yahoo.com 4600319475328460044147 4600319475328460044147 No 1- Department of Food Science and Technology, Islamic Azad University, Damghan, Iran گروه علوم و صنایع غذایی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد دامغان، دامغان، ایران Ashraf Khorrami Rad اشرف خرمی راد 4600319475328460044148 4600319475328460044148 No 2- Department of Nursing and Midwifery, Qom University of Medical Sciences, Qom, Iran گروه پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران Zatollah Asemi ذات اله عاصمی asemi_r@yahoo.com 4600319475328460044149 4600319475328460044149 No 3- Research Center for Biochemistry and Nutrition in Metabolic Diseases, Kashan University of Medical Sciences, Kashan, Iran مرکز تحقیقات بیوشیمی و تغذیه در بیماری‎های متابولیک، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران Sabiheosadat Alizadeh صبیحه السادات علیزاده 4600319475328460044150 4600319475328460044150 No 4- Department of Research and Development of Sekkeh Gaz Company, Isfahan, Iran مرکز تحقیق و توسعه شرکت گز سکه، اصفهان، ایران Ahmad Esmaeilzadeh احمد اسماعیل زاده 4600319475328460044151 4600319475328460044151 No 5- Food Security Research Center, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran مرکز تحقیقات امنیت غذا، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران