Journal of Arak University of Medical Sciences

other مقایسه اثرات آلفنتانیل با دوز بالا و دوز رایج بر تغییرات همودینامیک ناشی از لارنگوسکوپی و لوله گذاری تراشه Comparison of the Effects of High Dose and Low (Common) Dose of Alfentanyl on Hemodynamic Changes Induced by Laryngoscopy and Tracheal Intubation خون Oncology پژوهشي اصیل Original Atricle <table border="0" cellpadding="0" cellspacing="0" style="width:100.0%;border-collapse:collapse;" width="100%"> <tbody> <tr> <td style="width: 100%; padding: 0in; text-align: justify;">مقدمه: لارنگوسکوپی و لوله گذاری تراشه، فرایندی است که همواره باعث تحریک سمپاتیک و ایجاد پاسخ پرسور در بیمار می شود که این موضوع، به صورت تشدید پاسخ های همودینامیک (افزایش ضربان قلب، فشار خون و انواع تاکی آریتمی ها) می تواند عوارض شدیدی را برای بیماران حساس به این تغییرات ایجاد کند. بنابراین به نظر می رسد که اگر یک نارکوتیک سریع الاثر با طول اثر کوتاه مدت را بتوان با دوز بالا به کار برد، می توان پاسخ پرسور را کنترل کرد هم از عوارض بعدی مثل افت تنفسی طولانی مدت جلوگیری کرد. در این مطالعه، آلفنتانیل به عنوان یک نارکوتیک کوتاه اثر در 2 دوز مختلف مورداستفاده قرار گرفته و میزان تاثیر دو روش و نیزبرخی عوارض حاصله مقایسه گردیده است. روش کار: این پژوهش یک کارآزمایی بالینی یک سوکور می باشد که در آن تعداد 236 بیمار بین 70-18 سال که نیاز به بیهوشی عمومی و لوله گذاری تراشه داشتند. بدون توجه به جنسیت و نوع عمل جراحی به صورت تصادفی انتخاب و به دو گروه 118 نفری تقسیم شدند. به گروه اول آلفنتانیل با دوز 15 میکروگرم به ازای هر کیلوگرم و به گروه دوم 45 میکروگرم به ازای هر کیلوگرم تجویز شد. کلیه بیماران داروهای القای بیهوشی را به صورت یکسان دریافت نمودند و در کلیه بیماران یک بار قبل از تزریق داروها و یکبار هم بلافاصله بعد از لوله گذاری تراشه، فشار خون و تعداد ضربان قلب بیماران به وسیله دستگاه پالس اکسی متری و فشار سنج جیوه ای اندازه گیری و ثبت شد. همچنین میزان بروز عوارض مثل افت فشار خون، بروز سفتی عضلانی و پدیده تحرک عصبی به صورت کمی و بهبودی بعد از جراحی به صورت کیفی تعیین شد. نتایج: یافته ها نشان داد که اولا آلفنتانیل در هر دو مقدار به کار رفته در کنترل پاسخ پرسور موثر بود که در مورد افزایش ضربان قلب، نتایج تفاوت قابل توجه و معنی داری را در دو گروه نشان نداد (P=0/4) ولی در مورد فشار متوسط شریانی اختلاف بین دو گروه معنی دار بود (P<0/05) ضمن این که در گروهی که آلفنتانیل را با دوز بالا گرفته بودند میزان بروز عوارض مثل افت شدید فشار خون (P<0/05) و پدیده برانگیختگی عصبی (P<0/05) و سندرم سفتی سینه (P<0/05) بیش تر از گروه دریافت کننده با دوز پایین دارو بود. در این مطالعه نتایج با استفاده از توزیع Z و تست مربع کای مورد آنالیز آماری قرار گرفتند. نتیجه گیری: کاربرد آلفنتانیل با دوز بالا در کنترل پاسخ پرسور موثرتر از آلفنتانیل با دوز رایج است اما گاهی عوارض خطرناکی را به بیمار تحمیل می کند. در این مطالعه استفاده از آلفنتانیل با دوز رایج به صورت وریدی برای کنترل پاسخ پرسور ناشی از لارنکوسکوپی پیشنهاد می شود اما از آلفنتانیل با دوز بالا هم، می توان با تغییر در دوز داروهای همراه استفاده کرد.</td> </tr> </tbody> </table> Introduction: Sympathetic stimulation and pressor responses including tachycardia, hypertension and tachyarrhytmias caused by laryngoscopy and tracheal intubation may result in severe complications in susceptible patients. Opioid anesthetics are one of the several drugs used to attenuate this response but prolonged postoperative respiratory depression is the major complication distracting from their high dose administration which is nceded for complete amelioration of pressor response. In this study Alfentanyl, as a rapid acting and short duration opioid (without prolonged respiratory depression), was used in two different dosages for controlling of pressor response. Materials and Methods: In a single blind, controlled clinical trial, 236 patients in the range of 18 to 70 years old), whom needing laryngoscopy and tracheal intubation were selected and randomly divided into two equal groups. First group received low (current) dose (15u gr/kg) Alfentanyl, and the other received high dose (450gr/kg), prior to laryngoscopy and tracheal intubation. Type and dosage of induction drugs were the same and matched in both groups. Blood pressure and heart rate were measured before intravenous induction and after intubation of the tracheal in all patients. Mercurial sphygmomanometer and pulse oximeter were used for these measurements. Incidence of such complications as hypotention, muscle stiffness and neurologic hyper reactivity, were also measured. Data were analysed by Z distribution and Chi square tests. Results: Alfentanyl was cffective in controlling pressor response in both groups. In the case of heart rate, the mean difference between two groups was not significant. There was a significant difference mean arterial pressure between two groups (p<0.05). In high dose group, incidence of complications was higher for severe hypotension (p<0.05), stiff chest syndrome (p<0.05), and neurologic hyperreactivity (p<0.05). Conclusion: High dose of Alfentanyl is more efficient in controlling of pressor response than low dose of the drug. High dose administration also may results in some complications. In this study current dose of Alfentanyl is recommended for controlling of pressor response, but high dose may be used with some modification in the dose of induction agents. پاسخ پرسور, لارنگوسکوپی, همودینامیک, آلفنتانیل Pressor Response, Laryngoscopy, Alfentanyl, Hemodynamic 36 40 http://jams.arakmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-6146-24&slc_lang=other&sid=1 Mohammad Khalili محمد خلیلی 4600319475328460076649 4600319475328460076649 Yes Assistant professor, Arak University of Medical Sciences, Arak, Iran. استادیار گروه بیهوشی دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران.