پیام خود را بنویسید
دوره 24، شماره 1 - ( فروردین و اردیبهشت 1400 )                   جلد 24 شماره 1 صفحات 36-49 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Fatahian Dehkordi R A, Nooraie S, Yadollahi A. A Stereological Study on Colon Tissue Layers of Type 1 Diabetic Rats Following Thiamine and Lead Acetate Use. J Arak Uni Med Sci. 2021; 24 (1) :36-49
URL: http://jams.arakmu.ac.ir/article-1-6195-fa.html
فتاحیان دهکردی رحمت‌الله، نورایی سورن، یدالهی البرز. بررسی استریولوژیک لایه‌های بافتی کولون موش‌های دیابتی نوع 1 به دنبال مصرف تیامین و استات سرب. مجله دانشگاه علوم پزشكي اراك. 1400; 24 (1) :36-49

URL: http://jams.arakmu.ac.ir/article-1-6195-fa.html


1- گروه علوم پایه، دانشکده‌ دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران. ، fatahian_1349@yahoo.com
2- گروه علوم پایه، دانشکده‌ دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران.
چکیده:   (339 مشاهده)
زمینه و هدف: دیابت بیماری شناخته‌شده‌ای است که عوارضی مانند رتینوپاتی، نفروپاتی و گاستروپاتی را به‌ همراه دارد. این مطالعه به منظور بررسی اثر تیامین و استات سرب بر کولون موش‌های دیابتی شده با آلوکسان طرح‌ریزی شده است که اثرات آن‌ در درمان و یا کاهش عوارض بافتی ناشی از دیابت آشکار می‌شود.
مواد و روش ها: در این مطالعه 63 عدد موش با میانگین وزنی200 گرم در نُه گروه دسته‌بندی شدند. 1) گروه دیابت+استات 200 ppm؛ 2) گروه تیامین+استات 200 ppm؛ 3) گروه تیامین+استات سرب 1000 ppm؛ 4) گروه دیابت+تیامین+استات سرب 1000 ppm؛ 5) گروه دیابت؛ 6) گروه دیابت+‌تیامین؛ 7) گروه دیابت+تیامین+استات 200 ppm؛ 8) گروه دیابت+استات 1000 ppm؛ 9) گروه کنترل. پس از یک دوره‌ی بیست روزه، نمونه‌ها از حفره‌ شکمی خارج و با استفاده از روش معمول بافتی، اسلایدهایی جهت ارزیابی استریولوژی و هیستومورفومتری تهیه شد.
ملاحظات اخلاقی: این مطالعه با کد اخلاق GRN1M1903 در دانشکده‌ دامپزشکی دانشگاه شهرکرد تأیید شده و همه روش‌های به‌کارگرفته شده در پژوهش حاضر، ا‌زجمله آسان‌کشی با رعایت کامل اصول اخلاقی مقید کردن حیوان انجام پذیرفت.
یافته ها: میانگین ضخامت لایه‌ مخاطی ـ زیرمخاطی در گروه‌های شش و هفت نسبت به سایر گروه‌های تیمار اختلاف معنا‌داری نشان داد. ضخامت لایه‌ عضلانی بین گروه کنترل و همه‌ گروه‌های تیمار به استثنای گروه‌های دو، شش و هفت، اختلاف آماری معناداری از خود نشان داد. در میانگین ضخامت لایه‌ ادوانتیس در گروه‌های یک، هفت و هشت اختلاف معنا‌داری با گروه کنترل مشاهده نشد. نتایج نیز بیانگر اختلاف آماری معنا‌داری در مساحت لایه‌های مختلف بافت کولون بین گروه یک و گروه کنترل بود.
نتیجه گیری: با بررسی نتایج حاصل از این مطالعه، به نظر می‌رسد تیامین اثرات بهبود را در ضخامت لایه عضلانی و ضخامت لایه‌ ادوانتیس به دنبال داشته است. از سوی دیگر، مساحت لایه مخاطی تحت تأثیر اثرات بهبود‌دهنده تیامین نبود.
واژه‌های کلیدی: تیامین، استریولوژی، دیابت، موش، کولون
متن کامل [PDF 8533 kb]   (83 دریافت) |   |   متن کامل (HTML)  (25 مشاهده)  
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل | موضوع مقاله: علوم پایه
دریافت: 1398/9/7 | پذیرش: 1399/7/14

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی اراک می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 CC BY-NC 4.0 | Journal of Arak University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb