دوره 14، شماره 4 - ( دو ماهنامه مهر و ابان 1390 )                   جلد 14 شماره 4 صفحات 20-29 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Doudi M, eslami G, setorki M, hegazi S H. The study of genetic polymorphism of leishmania major and leishmania tropica by PCR-RFLP technique in two hyper-endemic regions: Isfahan and Bam, Iran. J Arak Uni Med Sci. 2011; 14 (4) :20-29
URL: http://jams.arakmu.ac.ir/article-1-755-fa.html
دودی منیر، اسلامی گیلدا، سترگی محبوبه، حجازی سیدحسین. بررسی پلی‌مورفیسم ژنتیکی لیشمانیا ماژور و لیشمانیا تروپیکا به کمک تکنیک RFLP – PCR در دو منطقه‌ی هایپرآندمیک اصفهان و بم. مجله دانشگاه علوم پزشكي اراك. 1390; 14 (4) :20-29

URL: http://jams.arakmu.ac.ir/article-1-755-fa.html


1- دانشگاه فلاورجان ، monirdoudi@yahoo.com
2- ددانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد،یزد، ایران
3- دانشگاه آزاداسلامی واحد ایذه ، ایذه، ایران
4- ، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان،اصفهان، ایران.ایران
چکیده:   (14308 مشاهده)

زمینه و هدف: لیشمانیا ماژور و لیشمانیا تروپیکا عوامل اصلی به وجود آورنده‌ لیشمانیوز جلدی در بخش‌های مختلف ایران بویژه دو منطقه اصفهان و بم می‌باشند. در این مطالعه به دلیل تأثیر تنوع سویه‌های انگل در طراحی استراتژی‌های کنترل بیماری، ایزوله‌های انسانی جهت تعیین نوع سویه با استفاده از روش PCR-RFLP مورد بررسی قرار گرفتند. مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی از 340 گونه‌ی جدا شده از بیماران دارای زخم پوستی سالک ناشی از گونه‌های لیشمانیا کشت و لام میکروسکوپی تهیه شد و با استفاده از روش PCR-RFLP مورد بررسی قرار گرفت. محصول تعدادی از این نمونه‌ها سکانس شده و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. اطلاعات حاصل از سکانس نمونه‌ها متعلق به محل ITS1 بوده که در ‌DNA های استخراج شده، با دو پرایمر LITSr و L5.8S شده و 4 الگوی متفاوت ژنوتایپ، دو الگو برای لیشمانیا ماژور و دو الگو برای لیشمانیا تروپیکا را در دو منطقه اصفهان و بم نمایان نموده است. یافته‌ها: دو گروه ژنوتایپی LmB و LmA در میان ایزوله‌های لیشمانیا ماژور و دو گروه ژنوتایپی LtB و LtA در میان ایزوله‌های لیشمانیا تروپیکا مشخص و در این دو منطقه گزارش شد. ژنوتایپ LmA در میان ایزوله‌های اصفهان و ژنوتایپ LtA عمدتاً در میان ایزوله‌های بم بیشترین فراوانی را نشان دادند. نتیجه‌گیری: لیشمانیا ماژور عامل اصلی بوجود آورنده لیشمانیوز جلدی مرطوب در اصفهان و لیشمانیا تروپیکا عامل اصلی بوجود آورنده‌ لیشمانیوز جلدی خشک در بم از نظر ژنتیکی دو گونه‌ی پلی‌مورفیک هستند و احتمال دارد رابطه‌ای بین ناهمگنی ژنتیکی و بروز بالینی و منطقه جغرافیایی این بیماری در انسان وجود داشته باشد.

متن کامل [PDF 308 kb]   (3076 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل | موضوع مقاله: علوم پايه
دریافت: ۱۳۸۹/۳/۲۲ | پذیرش: ۱۳۹۵/۴/۱۵

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی اراک می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Journal of Arak University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb