دوره 29، شماره 1 - ( (در حال تکمیل) 1405 )
جلد 29 شماره 1 صفحات 0-0 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Azizi M, Aghdasi A N, Aghdami Baher A, mesrabadi J. Comparing the effectiveness of psychological debriefing training and schema therapy on stress coping styles in adolescents female affected by Sexual harassment referring to emergency. J Arak Uni Med Sci 2026; 29 (1)
URL: http://jams.arakmu.ac.ir/article-1-8034-fa.html
URL: http://jams.arakmu.ac.ir/article-1-8034-fa.html
عزیزی مرضیه، اقدسی علی نقی، اقدمی باهر علیرضا، مصرآبادی جواد. مقایسه اثربخشی مداخله مبتنی بر بازگویی روانشناختی و طرحوارهدرمانی بر سبکهای مقابله با استرس در دختران نوجوان آسیبدیده از آزار جنسی مراجعهکننده به اورژانس. مجله دانشگاه علوم پزشكي اراك. 1405; 29 (1)
1- دانشجوی دکتری روانشناسی عمومی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران ، marzie.azizi5711@iau.ac.ir
2- دانشیار، گروه روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
3- دانشیار، گروه روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه شهید مدنی، تبریز، ایران
2- دانشیار، گروه روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
3- دانشیار، گروه روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه شهید مدنی، تبریز، ایران
چکیده: (19 مشاهده)
مقدمه: آزار جنسی از جمله تجارب آسیبزای دوران نوجوانی است که تأثیرات عمیقی بر سبکهای مقابله با استرس دارد. این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی دو مداخله بازگویی روانشناختی و طرحوارهدرمانی بر سبکهای مقابله با استرس در دختران نوجوان آسیبدیده از آزار جنسی انجام شد.
روش کار: این مطالعه نیمهتجربی از نوع پیشآزمون-پسآزمون و گروه کنترل بر روی 45 دختر نوجوان مراجعهکننده به اورژانس ورامین در سال 1403 انجام شد. شرکتکنندگان بهصورت تصادفی در سه گروه (بازگویی روانشناختی، طرحوارهدرمانی و کنترل) قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه سبکهای مقابله با استرس اندلر و پارکر (1990) بود. دادهها با استفاده از تحلیل واریانس مختلط تحلیل شدند.
یافتهها: نتایج نشان داد اثر مداخلات (مداخله بازگویی روانشناختی و طرحوارهدرمانی) در گروههای آزمایشی از مرحله پیشآزمون به مرحله پسآزمون با افزایش در سبک مقابله مسئلهمحور و البته، با کاهش در سبکهای مقابله هیجانمحور و اجتنابی در نوجوانان دختر آسیب دیده همراه بود. در مقابل، در گروه کنترل، طی دو مرحله زمانی پیشآزمون و پسآزمون، تفاوت معناداری در روند نقاط دادهای مشارکت کنندگان مشاهده نشد.
نتیجهگیری: نتایج حاکی از آن است که هر دو مداخله مؤثرند و تفاوت معناداری در بین مداخلات مشاهده نشد. پیشنهاد میشود از ترکیب این دو روش در قالب یک پروتکل مرحلهای بعنوان راهکار بهینه برای این جمعیت بهره برد.
روش کار: این مطالعه نیمهتجربی از نوع پیشآزمون-پسآزمون و گروه کنترل بر روی 45 دختر نوجوان مراجعهکننده به اورژانس ورامین در سال 1403 انجام شد. شرکتکنندگان بهصورت تصادفی در سه گروه (بازگویی روانشناختی، طرحوارهدرمانی و کنترل) قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه سبکهای مقابله با استرس اندلر و پارکر (1990) بود. دادهها با استفاده از تحلیل واریانس مختلط تحلیل شدند.
یافتهها: نتایج نشان داد اثر مداخلات (مداخله بازگویی روانشناختی و طرحوارهدرمانی) در گروههای آزمایشی از مرحله پیشآزمون به مرحله پسآزمون با افزایش در سبک مقابله مسئلهمحور و البته، با کاهش در سبکهای مقابله هیجانمحور و اجتنابی در نوجوانان دختر آسیب دیده همراه بود. در مقابل، در گروه کنترل، طی دو مرحله زمانی پیشآزمون و پسآزمون، تفاوت معناداری در روند نقاط دادهای مشارکت کنندگان مشاهده نشد.
نتیجهگیری: نتایج حاکی از آن است که هر دو مداخله مؤثرند و تفاوت معناداری در بین مداخلات مشاهده نشد. پیشنهاد میشود از ترکیب این دو روش در قالب یک پروتکل مرحلهای بعنوان راهکار بهینه برای این جمعیت بهره برد.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
