Rafiei T, Kamali A R, Hachemi P, Rafiei M, Modir H. : Propofol vs. Dexmedetomidine: Effects on Extubation Time and Length of Stay in ICU/ Hospital After Cardiac Surgery. J Arak Uni Med Sci 2026; 29 (2)
URL:
http://jams.arakmu.ac.ir/article-1-8085-fa.html
رفیعی طه، کمالی علیرضا، هاشمی پرهام، رفیعی محمد، مدیر حسام الدین. مقایسه اثر پروپوفول و دکسمدتومیدین بر برایند مدت زمان اکستوباسیون آرام بخشی، مدت بستری در بخش و بیمارستان در بیماران بعد از عمل جراحی قلب باز در بخش مراقبت های ویژه. مجله دانشگاه علوم پزشكي اراك. 1405; 29 (2)
URL: http://jams.arakmu.ac.ir/article-1-8085-fa.html
1- دانشجوی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران
2- استاد، گروه بیهوشی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران ، alikamaliir@yahoo.com
3- استادیار، گروه قلب، دانشگاه علوم پزشکی اراک، ایران
4- استاد، گروه آمار زیستی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران
5- استاد، گروه بیهوشی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، ایران
چکیده: (13 مشاهده)
مقدمه
جراحی قلب باز از جمله مداخلات پیچیده پزشکی است که با تغییرات فیزیولوژیک قابل توجهی همراه بوده و نیازمند مدیریت دقیق دارویی در دوره پس از عمل، به ویژه در بخش مراقبتهای ویژه (ICU)، میباشد. یکی از چالشهای اصلی در این بیماران، دستیابی به اکستوباسیون به موقع و ثبات همودینامیک پس از توقف داروهای بیهوشی است. پروپوفول و دکسمدتومیدین از جمله داروهای رایج مورد استفاده برای آرامبخشی در این دوره هستند که هر یک دارای مزایا و معایب خاص خود میباشند. این مطالعه با هدف مقایسه اثرات پروپوفول و دکسمدتومیدین بر مدت زمان اکستوباسیون، آرام بخشی، بررسی مدت زمان بستری در بخش مراقبتهای ویژه و مدت اقامت در بیمارستان در دو گروه دریافت کننده دارو بوده است.
روش کار:
این بررسی یک کارآزمایی بالینی تصادفی است که بر روی 92 بیمار کاندید CABG که معیار ورود به مطالعه، انجام و بصورت تصادفی بلوکی به دو گروه دریافت کننده داروی دکسمدتومیدین و پروپوفول اختصاص داد شد. دو گروه از لحاظ سنی و جنسی همگن شده بودند. متغیرهای امتیاز رمزی، زمان اکستوباسیون بعد از ورود به بخش ICU، مدت بستری شدن در ICU ، مدت زمان بستری در بیمارستان و مرگ یا ترخیص بیماران دو گروه ثبت شد. نتایج با استفاده از نرم افزارR و آزمونهای اختلاف میانگینهای دوگروه تحلیل گردید.
یافته ها:
دوگروه از لحاظ سنی و جنسی همگن بودند. میانگین امتیاز رمزی در گروه دریافت کننده دکسمدتومیدین بصورت معناداری کمتر از این شاخص در گروه پروپوفول بوده است. میانگین زمان اکستوباسیون بعد از ورود به ICU در دریافت کنندگان دکسمدتومیدین بصورت معناداری کمتر از این شاخص در گروه پروپوفول بوده است. توزیع مرگ و میر در دو گروه دریافت کننده دارو همگن بوده است.
نتیجه گیری:
مطالعه حاضر نشان داد که استفاده از دکسمدتومیدین در مقایسه با پروپوفول در بیماران جراحی قلب باز با مزایای قابل توجهی همراه بوده است، متوسط امتیاز رمزی کمتر، زمان اکستوباسیون در گروه دکسمدتومیدین به طور معناداری کوتاهتر بود که میتواند منجر به کاهش مدت اقامت در ICU و بهبود روند بهبودی بیمار شود. با توجه به یافتههای فوق، به نظر میرسد دکسمدتومیدین میتواند گزینه مناسبی برای آرامبخشی پس از جراحی قلب باز باشد با توجه به تسهیل اکستوباسیون سریعتر باشد. با این حال، مطالعات بیشتر با حجم نمونه بزرگتر برای تأیید این یافتهها و بررسی پیامدهای بلندمدت توصیه میشود.
واژگان کلیدی: دکسمدتومیدین، پروپوفول، اکستوباسیون، مدت بستری در ICU ، مدت اقامت در بیمارستان، مرگ و میر.
نوع مطالعه:
پژوهشي اصیل |
موضوع مقاله:
بیهوشی دریافت: 1404/5/25 | پذیرش: 1404/7/8