دوره 29، شماره 3 - ( (در حال تکمیل) 1405 )                   جلد 29 شماره 3 صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Soltani M, Karami H, Satarzadeh M. Evaluating the Effectiveness of Adeno-Associated Virus (AAV) Vectors in Gene Therapy of Animal Models of Amyotrophic Lateral Sclerosis: A Systematic Review. J Arak Uni Med Sci 2026; 29 (3)
URL: http://jams.arakmu.ac.ir/article-1-8188-fa.html
سلطانی مهبد، کرمی هادی، ستارزاده محمد. بررسی اثربخشی وکتورهای ویروس وابسته به آدنو (AAV) در ژن‌درمانی مدل‌های حیوانی اسکلروز جانبی آمیوتروفیک: یک مرور نظام‌مند. مجله دانشگاه علوم پزشكي اراك. 1405; 29 (3)

URL: http://jams.arakmu.ac.ir/article-1-8188-fa.html


1- پزشک عمومی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران
2- دانشیار، گروه پزشکی مولکولی و بیوتکنولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران
3- کارشناس پرستاری، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، استان هرمزگان، ایران ، m.satarzadeh78@gmail.com
چکیده:   (53 مشاهده)
مقدمه: اسکلروز جانبی آمیوتروفیک (Amyotrophic lateral sclerosis) ALS یک بیماری تخریب سیستم ایمنی است که حاصل التهاب نورون‌ها می‌شود و در درجه اول به نورون‌های حرکتی آسیب می‌رساند. جهش در ژن SOD1 در ALS نقش دارد و بسیاری از پروتئین‌ها و عوامل را مختل می‌کند. ژن‌درمانی به عنوان درمانی برای ALS در مدل‌های حیوانی دنبال می‌شود و این مطالعه به دنبال بررسی نقش وکتور وابسته به آدنو (AAV) در این نوع درمان بود.
روش کار: ما مطالعات را در یک دوره 5 ساله از 2020 تا آگوست 2025 در پایگاه‌های داده  PubMed، Scopus  و Web of Science بررسی کردیم. کلمات کلیدی خود را از پایگاه داده Mesh استخراج کردیم و مطالعه خود را بر اساس PRISMA نوشتیم. ما از ابزار SYRCLE’s برای ارزیابی خطر سوگیری استفاده کردیم.
یافته‌ها: تعداد 21 مطالعه در این بررسی نظام‌مند گنجانده شد که همگی مطالعات حیوانی بودند و از خانواده AAV به عنوان ناقل استفاده می‌کردند. اکثر آنها سروتیپ 9 AAV بودند که به صورت داخل وریدی، داخل نخاعی و در بیشتر موارد به صورت داخل عروقی مغزی تزریق می‌شدند. این سویه‌ها توانایی حمل پلاسمیدهای کدکننده فاکتورهای مغزی و پروتئین‌های تنظیمی را نشان دادند که در نهایت باعث بهبود عملکرد حرکتی، تعادل اتصالات عصبی-عضلانی (NMJs) و در نهایت کاهش تجمع SOD1 جهش‌یافته در موش‌های مبتلا شد.
نتیجه‌گیری: نتایج ما نشان داد که AAVها به عنوان ناقل، پتانسیل درمان ALS را دارند، این گروه توانایی عبور از سد خونی- مغزی را دارند، با این حال مطالعات فعلی محدود به جمعیت‌های حیوانی است. ما توصیه می‌کنیم که مطالعات بالینی مبتنی بر خانواده AAV به عنوان ژن درمانی برای بیماران ALS، یافته‌های ما را به چالش بکشد.
     
نوع مطالعه: مقاله مروری | موضوع مقاله: علوم پایه
دریافت: 1404/8/21 | پذیرش: 1404/9/25

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی اراک می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Journal of Arak University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb