دوره 29، شماره 4 - ( در حال تکمیل 1405 )                   جلد 29 شماره 4 صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Asadi A, Godarzi B, Khansoz M, Malekipooya M. The effect of eight weeks of MIT training combined with electrical stimulation on serotonin and dopamine in fasted obese rats. , J Arak Uni Med Sci. 2026; 29 (4)
URL: http://jams.arakmu.ac.ir/article-1-8396-fa.html
اسدی آرش، گودرزی بیژن، خانسوز مجتبی، ملکی پویا محمد. اثر هشت هفته تمرین MIT همراه با تحریک الکتریکی بر سروتونین ودوپامین در موش‌های صحرایی چاق روزه‌دار. ، مجله دانشگاه علوم پزشكي اراك. 1405; 29 (4)

URL: http://jams.arakmu.ac.ir/article-1-8396-fa.html


1- گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران
2- گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران ، b.goodarzi@iau.ac.ir
3- استادیار، گروه فیزیولوژی ورزش، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران
4- گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران
چکیده:   (24 مشاهده)
مقدمه: چاقی با کم تحرکی و استفاده از جیره‌های متراکم انرژی، نمود پیدا می‌کند. علاو بر این، انتقال‌دهنده عصبی، نظیم حالات خلقی در فرایندچاقی نقش دارند. لذا هدف از پژوهش حاضر، اثر هشت هفته تمرین MIT همراه با تحریک الکتریکی بر سروتونین و دوپامین در موش‌های صحرایی چاق روزه‌دار بود.
روش کار: در این مطالعه تجربی، 50 سرموش صحرایی نر ویستار (8 هفته‌ای با وزن 19±200گرم) پس از القاء چاقی به‌طور تصادفی به 5 گروه 10تایی کنترل بدون روزه، کنترل روزه‌دار، تمرین هوازی، تحریک الکتریکی و تمرین هوازی- تحریک الکتریکی تقسیم شدند. گروه‌های مداخله تحت یک دوره 8 هفته‌ای فعالیت ورزشی با شدت متوسط (سرعت20 تا 29 متر/دقیقه و مدت 60 دقیقه)، تحریک الکتریکی (دستگاه فوت شوک برای 5/0 میلی‌آمپرو 20دقیقه) و روزه‌داری (8 به 16 ساعت) قرار گرفتند. سپس مقادیرسروتونین و دوپامین به روش الایزا اندازه‌گیری شد. برای آنالیز داده‌ها از آزمون تحلیل واریانس یکطرفه در سطح معنی‌داری 05/0 > P نرم‌افزار گراف‌پد استفاده شد.
یافته‌ها: بدنبال 8 هفته تمرین هوازی، میانگین مقادیر سروتونین و دوپامین، گروه MIT نسبت به گروه کنترل روزه‌دار و بدون روزه بطور معنی‌داری بیشتر بود (0/0001 > P). وزن موش‌های صحرایی چاق روزه‌دار نسبت به گروه بدون روزه بطور معنی داری کمتر بود (0/001 = P). مقادیر دوپامین در گروه تمرین هوازی- تحریک الکتریکی افزایش معنی‌دار نسبت به گروه کنترل روزه‌دار وبدون روزه (0/0001 = P) داشت. اما بر ای سروتونین معنی‌دار نبود (0/05 < P).
نتیجه‌گیری: به ‌نظر می‌رسد تمرین هوازی با شدت متوسط و تحریک الکتریکی به تنهایی و همزمان در حین روزه‌داری می‌تواند موجب تنظیم برخی از انتقال دهنده‌های عصبی و کاهش وزن در موش‌های صحرایی چاق روزه‌دار‌شود
     
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل | موضوع مقاله: علوم پایه
دریافت: 1405/5/29 | پذیرش: 1405/7/1

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی اراک می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Journal of Arak University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb