دوره 29، شماره 2 - ( در حال تکمیل 1405 )
جلد 29 شماره 2 صفحات 0-0 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Karam Ashtiani A H, Sayyadi M, Hassani S. The role of long non-coding RNAs in apoptosis of acute myeloblastic leukemia cells. J Arak Uni Med Sci 2026; 29 (2)
URL: http://jams.arakmu.ac.ir/article-1-7408-fa.html
URL: http://jams.arakmu.ac.ir/article-1-7408-fa.html
کرم آشتیانی امیرحسین، صیادی محمد، حسنی سعید. نقش RNAهای طویل غیرکدکننده در آپوپتوز سلولهای لوسمی حاد میلوبلاستی. مجله دانشگاه علوم پزشكي اراك. 1405; 29 (2)
1- گروه علوم آزمایشگاهی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران
2- گروه خونشناسی آزمایشگاهی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران ،s.hassani@arakmu.ac.ir
2- گروه خونشناسی آزمایشگاهی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران ،
چکیده: (22 مشاهده)
مقدمه: لوسمی میلوئیدی حاد (Acute myeloid leukemia) AML، یک بدخیمی خونی ناهمگون با پیشآگهی ضعیف و بقای محدود است که این مسأله بهویژه در بیماران مسنتر بارزتر میباشد. باوجود پیشرفتهای حاصل در شیمیدرمانی، روشهای تشخیصی مولکولی و مراقبتهای حمایتی، مقاومت در برابر آپوپتوز همچنان یکی از موانع اصلی در درمان AML محسوب میشود.
شرح مقاله: در سالهای اخیر، RNAهای طویل غیرکدکننده (lncRNAs) بهعنوان تنظیمکنندههای بیان ژن و فرایندهای سلولی از جمله تکثیر، تمایز، آپوپتوز و مقاومت دارویی موردتوجه قرار گرفتهاند. یکی از مکانیسمهای مهم اثرگذاری lncRNAها، عمل بهعنوان RNAهای رقیب درونزا (ceRNA) است که با جذب miRNAها، بیان ژنهای مرتبط با آپوپتوز را تنظیم میکنند. در این مقاله مروری، شواهد موجود در زمینه نقش lncRNAها در تنظیم آپوپتوز در سلولهای AML گردآوری و تحلیل شده است. مطالعات اخیر نشان میدهد که برخی از lncRNAها مانند HOTAIR، UCA1، TUG1 و H19 با مهار آپوپتوز به پیشرفت لوسمی کمک میکنند، درحالیکه برخی دیگر نظیر NEAT1 و DUXAP8 موجب تقویت آپوپتوز شده و میتوانند نقش سرکوبگر تومور ایفا کنند. اختلال در بیان lncRNAها علاوه بر مشارکت در دگرگونی بدخیمی و ایجاد مقاومت درمانی، با پیامدهای بالینی و پیشآگهی بیماران نیز مرتبط است.
نتیجه گیری: جمعبندی مطالعات نشان داد که lncRNAها علاوه بر نقش دوگانه در پاتوژنز AML، میتوانند بهعنوان نشانگرهای پیشآگهی و اهداف درمانی نوین نیز مطرح شوند و مسیرهای تازهای برای تحقیقات ترجمانی و مطالعات بالینی آینده فراهم آورند.
شرح مقاله: در سالهای اخیر، RNAهای طویل غیرکدکننده (lncRNAs) بهعنوان تنظیمکنندههای بیان ژن و فرایندهای سلولی از جمله تکثیر، تمایز، آپوپتوز و مقاومت دارویی موردتوجه قرار گرفتهاند. یکی از مکانیسمهای مهم اثرگذاری lncRNAها، عمل بهعنوان RNAهای رقیب درونزا (ceRNA) است که با جذب miRNAها، بیان ژنهای مرتبط با آپوپتوز را تنظیم میکنند. در این مقاله مروری، شواهد موجود در زمینه نقش lncRNAها در تنظیم آپوپتوز در سلولهای AML گردآوری و تحلیل شده است. مطالعات اخیر نشان میدهد که برخی از lncRNAها مانند HOTAIR، UCA1، TUG1 و H19 با مهار آپوپتوز به پیشرفت لوسمی کمک میکنند، درحالیکه برخی دیگر نظیر NEAT1 و DUXAP8 موجب تقویت آپوپتوز شده و میتوانند نقش سرکوبگر تومور ایفا کنند. اختلال در بیان lncRNAها علاوه بر مشارکت در دگرگونی بدخیمی و ایجاد مقاومت درمانی، با پیامدهای بالینی و پیشآگهی بیماران نیز مرتبط است.
نتیجه گیری: جمعبندی مطالعات نشان داد که lncRNAها علاوه بر نقش دوگانه در پاتوژنز AML، میتوانند بهعنوان نشانگرهای پیشآگهی و اهداف درمانی نوین نیز مطرح شوند و مسیرهای تازهای برای تحقیقات ترجمانی و مطالعات بالینی آینده فراهم آورند.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
