دوره 29، شماره 2 - ( در حال تکمیل 1405 )
جلد 29 شماره 2 صفحات 0-0 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Timouri M, Fathi M, Bahrami M. Effect of Trenbolone Steroid and CJC Peptide During Two Months of Resistance Training on Liver Damage in Adult Male Rats: An Experimental Study. J Arak Uni Med Sci 2026; 29 (2)
URL: http://jams.arakmu.ac.ir/article-1-7735-fa.html
URL: http://jams.arakmu.ac.ir/article-1-7735-fa.html
تیموری مهدی، فتحی محمد، بهرامی مصطفی. تأثیر استروئید ترنبولون و پپتید CJC طی دو ماه تمرینات مقاومتی بر آسیبهای کبدی رتهای نر بالغ: یک مطالعه تجربی. مجله دانشگاه علوم پزشكي اراك. 1405; 29 (2)
مهدی تیموری1 
، محمد فتحی2 ، مصطفی بهرامی3
، محمد فتحی2 ، مصطفی بهرامی3
1- دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، لرستان، ایران
2- استاد، فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، لرستان، ایران. ،fathi.m@lu.ac.ir
3- استادیار، فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، لرستان، ایران
2- استاد، فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، لرستان، ایران. ،
3- استادیار، فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، لرستان، ایران
چکیده: (76 مشاهده)
مقدمه: مصرف استروئیدها و سایر مکملها ممکن است بر بافتهای بدن از جمله کبد تأثیر داشته باشد، پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر استروئید ترنبولون و پپتید CJC طی دو ماه تمرینات مقاومتی بر آسیبهای کبدی رتهای نر بالغ انجام شد.
روش کار: 40 رت نر ویستار (سن 8 هفته و وزن ۱۸۰ تا ۲۲۰ گرم) به طور تصادفی در 4 گروه 10تایی کنترل، تمرین-ترنبولون، تمرین-CJC و تمرین قرار گرفتند. تمرین مقاومتی به مدت هشت هفته و هفتهای سه جلسه انجام شد و همزمان با تمرین، تزریقات مورد نظر نیز برای گروههای ترنبولون و CJC بهصورت یک بار در هفته از طریق عضلات سرینی و پشت ران به مقدار 5 میکروگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن انجام شد. پس از اتمام دوره پروتکل پژوهشی، وزن، نسبت وزن کبد به وزن نمونهها و آسیب کبدی با استفاده از میکروسکوپ نوری ارزیابی شد. از آزمون تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی Tukey در سطح 05/0 > P جهت تجزیه و تحلیل دادهها استفاده شد.
یافتهها: گروههای دریافت کننده ترنبولون و پپتید CJC افزایش معناداری در وزن نسبت به دیگر گروهها نداشتند (0/05 ≤ P). اما نسبت وزن کبد به وزن بدن در گروه ترنبولون نسبت به گروه تمرین و کنترل معنیدار بود (0/05 > P). پرخونی عروق، واکوئلهای چربی، التهاب و دژنراسیون در کبد گروههای ترنبولون و پپتید CJC به طور معنیداری نسبت به گروه کنترل و تمرین بیشتر بود (05/0 ≥ P)..
نتیجهگیری: بر اساس یافتهها این پژوهش در نمونههایی که این استروئیدهای آنابولیک را مصرف کرده بودند نشانههایی از آسیبهای کبدی یافت شد.
روش کار: 40 رت نر ویستار (سن 8 هفته و وزن ۱۸۰ تا ۲۲۰ گرم) به طور تصادفی در 4 گروه 10تایی کنترل، تمرین-ترنبولون، تمرین-CJC و تمرین قرار گرفتند. تمرین مقاومتی به مدت هشت هفته و هفتهای سه جلسه انجام شد و همزمان با تمرین، تزریقات مورد نظر نیز برای گروههای ترنبولون و CJC بهصورت یک بار در هفته از طریق عضلات سرینی و پشت ران به مقدار 5 میکروگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن انجام شد. پس از اتمام دوره پروتکل پژوهشی، وزن، نسبت وزن کبد به وزن نمونهها و آسیب کبدی با استفاده از میکروسکوپ نوری ارزیابی شد. از آزمون تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی Tukey در سطح 05/0 > P جهت تجزیه و تحلیل دادهها استفاده شد.
یافتهها: گروههای دریافت کننده ترنبولون و پپتید CJC افزایش معناداری در وزن نسبت به دیگر گروهها نداشتند (0/05 ≤ P). اما نسبت وزن کبد به وزن بدن در گروه ترنبولون نسبت به گروه تمرین و کنترل معنیدار بود (0/05 > P). پرخونی عروق، واکوئلهای چربی، التهاب و دژنراسیون در کبد گروههای ترنبولون و پپتید CJC به طور معنیداری نسبت به گروه کنترل و تمرین بیشتر بود (05/0 ≥ P)..
نتیجهگیری: بر اساس یافتهها این پژوهش در نمونههایی که این استروئیدهای آنابولیک را مصرف کرده بودند نشانههایی از آسیبهای کبدی یافت شد.
واژههای کلیدی: ترنبولون،
پپتید CJC،
تمرین مقاومتی،
آسیب کبدی
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
